گوش كردن به آواز باران و سفر به آبي

نگاه كردن به آتش و ديدن آينده از بين شعله ها

پرواز به رويا و لمس ستارگان

بودن و حس بودن

همه ي اينها ما را وادار به حركت مي نمايند

من همونم كه هميشه غم و غصه ام بي شماره

اوني كه تنها ترينه حتي سايه ام نداره

اين منم كه خوبيامو كسي هرگز نشناخته

اون كه در راه رفاقت همه ي هستي شو باخته

هر رفيق راهي با من دو سه روزي همسفر بود

ادعاي هر رفاقت واسه من چه زود گذر بود

هر كي با زمزمه ي عشق دو سه روزي عاشقم شد

عشق اون باعث زجر همه ي دقايقم شد

اونكه عاشق بود و عمري از جدا شدن مي ترسيد

همه ي هراس و ترسش به دروغش نمي يرزيد

چه اثر از اين صداقت ، چه ثمر از اين نجابت

وقتي قد سر سوزن به وفا نكرديم عادت

چشماي منتظر به پيچ جاده ، دلهره هاي دل پاك و ساده

پنجره ي باز و غروب پاييز ، نم نم بارون تو خيابون خيس

ياد تو هر تنگ غروب تو قلب من مي كوبه

سهم من از با تو بودن ، غم تلخ غروبه

غروب هميشه واسه من نشوني از تو بوده

برام يه يادگاريه جز اون چيزي نمونده

تو ذهن كوچه هاي آشنايي ، پر شده از پاييز تن طلايي

تو نيستي و وجودم و گرفته شاخه ي خشك پيچك تنهايي

ياد تو هر تنگ غروب تو قلب من مي كوبه

سهم من از با تو بودن ، غم تلخ غروبه

غروب هميشه واسه من نشوني از تو بوده

برام يه يادگاريه جز اون چيزي نمونده

وقتي كه نگاهم به نگاهت خيره مي شه

دوست دارم زمان بايسته واسه ي هميشه

چشمامونو ببنديم بريم تا ته رويا

اونجايي كه هيچ وقت گلي پژمرده نميشه

هرچي غم داري از دل نازكت بگيرم

اگه اشك از چشات جاري بشه برات بميرم

سر رو شونه هام بزاري و برات بخونم

ياد تو و اسم تو باشه ورد زبونم...مهربونم

آرزو بي تو محاله ، لحظه هام بي تو سواله

بي تو مقصد خيلي دوره ، راه عشقم بي عبوره

من نمي خوام تو خيالم بگمت عاشقت هستم

دوست دارم كه راستي راستي حس كنم تو رو تو دستم

دروغ مي گفت او ديگري را دوست مي داشت

 " بارها گفتم دوستم داري"

گفت:آري

تا ديدي خاموش بودم اما آخر از پاي افتادم

به او گفتم راستش را بگو:

هر چه هست ترا خواهم بخشيد

و از نگاهم هر چه سنگين باشد گذر خواهد کرد.

عا قبت به سراغم آمدو گفت :

 "مرا ببخش ديگري را  دوست دارم"

گفتم حال که تو سالها به من دروغ گفتي

اينبار من به تو دروغ مي گويم

"تو رو هرگز نخواهم بخشيد"