چه انتظار طولاني

آخر چه مي شود ساعتي با ما باشي

از اين همه تنهايي خودت به تنگ نيامده اي

بيا و بس كن جدايي را

 چگونه بار سنگين جدايي را به دوش خسته برم،

 تا كجاي عمر بايد غم هجر و فراق را به دل كشم

آه ...  اي يكتاي من

اي يكتا اميد و عزيز زندگي

اي شمع از بس كه از داغ فراغش با هم گريستيم و سوختيم

 ديگر تاب و تحملي براي هر دوي ما نمانده

 اي ستاره ها:

اگر ديگر بيايد از صداي هق هق گريه هاي من راحت مي شوي.